ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΙ ΕΝ ΚΑΜΙΝΩ

Και ενώ στην επικαιρότητα κυριαρχεί η δολοφονία της Μπεναζίρ Μπούτο, άνθρωποι που γίναν μετανάστες εξ αιτίας και δικών της πολιτικών βρέθηκαν στη χώρα μας για να γίνουν σκλάβοι. Γιατί 10 € μεροκάματο είναι λιγότερα κατά πολύ από το ημερήσιο χαρτζιλίκι ενός παιδιού μεσοαστικής οικογένειας. Οι συνθήκες στέγασης αυτών άθλιες όπως γράφει και ο «Ρ». Σε αποθήκες, στάνες και παλιά πτηνοτροφεία όπου πληρώνουν κιόλας!
Άμα σηκώσουν κεφάλι να είστε σίγουροι ότι θα βρεθεί τρόπος να αντικασταθούν από άλλους κακόμοιρους. Και φυσικά αυτό δεν αφορά τα καμποχώρια της Άρτας. Πρόχειρα θυμάμαι το δήμαρχο Ζαχάρως (ναι αυτόν με τις ρωσίδες) να απειλεί τους Αλβανούς εργάτες ότι θα φέρει Αιγύπτιους να μαζέψουν τις ελιές.
Είναι τέτοιες οι δομές του αστικού κράτους που, αντί να τιμωρηθούν οι πραγματικοί ένοχοι, θα την πληρώσουν οι εκμεταλλευόμενοι Πακιστανοί. Ωστόσο, όπου υπάρχει ΚΚΕς η αδικία έχει έναν υπολογίσιμο αντίπαλο. Και μιλώ για τη ΝΕ Άρτας του ΚΚΕ φυσικά.
Θλίβομαι για τη δολοφονία της Μπούτο. Όχι τόσο όμως ώστε να τη θεωρώ θεμέλιο της δημοκρατίας στο Πακιστάν. Στο Πακιστάν υπάρχει δικτατορία και η Μπούτο ήταν απ' ότι φαίνεται έτοιμη να συνεργαστεί με το Μουσάραφ. Με τις ευλογίες των Αμερικάνων φυσικά για να εξαθλιωθούν ακόμη περισσότεροι Πακιστανοί και να βρεθούν στην ανάγκη του κάθε λεβεντομαλάκα...

ΑΝΤΕ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Γιορτάσαμε κάτι χτες; Άντε βρε ας μη γίνω εγώ ο γκρινιάρης της παρέας. Εξ άλλου μπαίνει και καινούριος χρόνος. Χρόνια πολλά και αγωνιστικά!

ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕΣ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΣΠΙΤΙ...

Σε σένα μιλάω. Που καθημερινά ζεις με την αγωνία της οικοδομής που «σηκώνεις», που στερήθηκες ή δεν στερήθηκες χαρές γι'αυτό το σπίτι, που πηγαίνεις στην οικοδομή κάθε τρεις και λίγο για να επιβλέπεις την πορεία των εργασιών, που κλαίγεσαι για τους εργάτες που είναι τεμπέληδες και πίνουν μπύρες. Σε σένα που 90 τετραγωνικά είναι όλη σου η ζωή, σε σένα που «αν δεν χτίσεις σπίτι κι αν δεν παντρέψεις κόρη δεν ξέρεις τι πάει να πει ζωή». Σε παρακαλώ, την επόμενη φορά που θα πας στην οικοδομή κοίτα καλά τις σκαλωσιές και πες μου: Θα ανέβαινες επάνω σε μονό μαδέρι κάνοντας τον ακροβάτη για ένα ξερό, φτωχό μεροκάματο; Συγνώμη, ξέχασα ότι έχεις υψοφοβία, αν και αγόρασες το διαμέρισμα του πέμπτου. Να ξέρεις μόνο όταν ο εργολάβος θα σου δώσει το κλειδί στο χέρι, ότι το σπατουλάρισμα στο μπαλκόνι σου καθυστέρησε γιατί τα δυο παιδιά από την Αίγυπτο που το έκαναν έπαθαν ένα ατύχημα. Συμβαίνουν αυτά...
Και το λέω περισσότερο σε σένα που θα μείνεις στον πέμπτο όροφο της πολυκατοικίας στην οδό Κωνσταντινουπόλεως 81 στο Κερατσίνι. Να σκέφτεσαι τι έγινε όταν θα έχεις «πιάτο» τη θάλασσα και θα βλέπεις μέχρι την Αίγινα.
Η κατασκευή ήταν πρόχειρη και τα παιδιά βρεθήκαν στο κενό. Πιέστηκαν για να ανέβουν αυτού κι αυτός που τους πίεσε δεν προσήχθη. Όλοι οι υπεύθυνοι ήταν παρόντες στο συμβάν αλλά την κοπάνησαν. Πού να μπλέκουν...

ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ!

Έσκισε ο Ερυθρός! Κατέδειξε το μέγεθος της επιρροής του ΠΑΜΕ. Στην πορεία του ΠΑΜΕ είδαμε καινούρια πρόσωπα που αγνόησαν τις παρακλήσεις της εργοδοσίας, στη χειρότερη περίπτωση απειλές και απέργησαν. Από τα ξημερώματα στις οικοδομές της Κοκκινιάς και του Κερατσινίου πάνω στα σακιά με την άμμο υπήρχαν τα φυλλάδια των οικοδόμων που καλούσαν στην κινητοποίηση του ΠΑΜΕ. Η συντριπτική πλειοψηφία εργαζομένων στις οικοδομές είναι αλλοδαποί και καταδεικνύει το μέγεθος της αγανάκτησης.
Ο Ερυθρός μας έδειξε και σχεδιάγραμμα της πορείας. Αυτό που δε μας έδειξαν τα κανάλια. Σήμερα δεν είδα καθόλου τηλεόραση γιατί μετά την πορεία βρέθηκα με παρέα συναδέλφων. Χαρήκαμε, ήταν μια νίκη που πρέπει να έχει συνέχεια. Γνωρίζω ότι το ΠΑΜΕ θα βρεθεί μόνο του, γιατί η ΓΣΕΕ φαίνεται απρόθυμη για νέες κινητοποιήσεις το Γενάρη και το Φλεβάρη. Μέρα με τη μέρα θα αποδεικνύεται ποιός είναι με ποιόν. Ποιός παίζει και ποιός σοβαρολογεί.
ΥΓ: Μέρες χαράς για το ιστολόγιο: Από τη μια η ταξική νίκη του εργάτη κι απ'την άλλη η ταξική πρόκριση του Θρύλου στους 16. Βάλε μου να πιώ και ξαναβάλε μου!

ΤΑ ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΜΙΣΘΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Ηλεκτρολόγοι, ψυκτικοί, υδραυλικοί και λοιποί τεχνικοί αντιμετωπίζουν καθημερινά έναν ανταγωνισμό από τις μεγάλες εταιρείες. Αυτό συμβαίνει όταν είναι ελεύθεροι επαγγελματίες. Παρ'όλο που είναι πολλές φορές φθηνότεροι από τις εταιρείες αντιμετωπίζονται από τον καταναλωτή με δυσπιστία. Ο ελεύθερος επαγγελματίας τεχνικός δίνει καθημερινά τον αγώνα της επιβίωσης. Καθημερινά πρέπει να αποδεικνύει την επαγγελματική επάρκειά του κερδίζοντας πελάτες. Μιά εταιρεία δε χρειάζεται να καταβάλει τέτοια προσπάθεια. Το ότι διαφημίζεται αρκεί για να διευρύνει το πελατολόγιό της.
Οι μισθωτοί τεχνικοί από την άλλη, είναι από τους λίγους εργαζόμενους που γνωρίζουν από πρώτο χέρι το προϊόν του μόχθου τους. Θα θυμάμαι πάντα τον πατέρα μου κάθε βράδυ με τα δελτία βλαβών και τα πεντοχίλίαρα να σχηματίζουν πασιέντζα. Το επόμενο πρωί θα παραδίδονταν στο αφεντικό, που όλο κλαίγονταν λες και απευθύνονταν σε ηλίθιους. Όταν ξέρεις τι δίνεις και τι παίρνεις σου δημιουργείται η αίσθηση της αδικίας. Αυτό για να δουν οι εργαζόμενοι το ποιός παράγει τον πλούτο και ποιός τον καρπούται. Δείτε τα οικονομικά αποτελέσματα των επιχειρήσεων και συγκρίνετέ τα με την αύξηση (εδώ γελάμε) των αποδοχών σας. Μην τρομάξετε, απεργήστε!