30 Νοε 2007

ΤΟ ΠΑΣΟΚ... ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΑΓΩΝΕΣ

Μπράβο ο Γιώργος αγωνιστική διάθεση! Σε ομιλία του σε συνδικαλιστές (έπεσαν και μερικές ψιλές έξω, ρίξτε ενημέρωση) είπε ότι το ΠΑΣΟΚ ξέρει από αγώνες και ότι θα βρεθεί μπροστάρης σ' αυτούς. Τέλεια! Το ΠΑΣΟΚ κατεβαίνει ενωμένο δυνατό στις κινητοποιήσεις, αποποιούμενο τις ευθύνες του ή υπερασπιζόμενο ίσως τις επιλογές του (νόμος Ρέππα, Γιαννίτσης κλπ) χωρίς βέβαια να καταθέσει σαφείς προτάσεις και καλώντας την προοδευτική μερίδα της υπόλοιπης αντιπολίτευσης (να μην ξεχνιόμαστε, την άλλη αριστερά εννοεί) να συστρατευτεί μαζί του. Δε γνωρίζω, μα ούτε με ενδιαφέρει το τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ξέρω ότι το ΚΚΕ έχει συγκεκριμένη πρόταση για το ασφαλιστικό. Τη γνωρίζουν οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ; Προφανώς και τη γνωρίζουν, δε θα ήθελαν να την ξέρουν όμως κι αυτό γιατί η εφαρμογή της είναι ένα βήμα για μας και όχι το τέρμα.
Στις 12 Δεκέμβρη προσωπικά απεργώντας χάνω το «μπόνους» παρουσίας που είναι 80€ μεικτά. Πρόκειται για ένα τυράκι για να πηγαίνουμε για δουλιά και με 40 πυρετό και γνωρίζω ότι το κάνουν κι άλλοι εργοδότες. Δε χρειαζόμαστε τέτοιου είδους επιβραβεύσεις. Όσοι είναι διατεθιμένοι να παίζουν σε ένα videogame εύνοιας της εργοδοσίας ,ας γνωρίζουν ότι είναι αδιέξοδο. Player loses

16 Νοε 2007

ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΑ (ΤΙ ΛΕ ΡΕ ΜΕΓΑΛΕ!)

Όχι δεν είναι από το Πολυτεχνείο, αλλά από το στρατό. Πριν πάρω φύσημα για Αυλώνα ήμουν νεοσύλλεκτος στο ΚΕΕΜ στη Σπάρτη όπου καθάριζα ένα παλιό τολ. Εκεί βρήκα ένα βιβλίο που δεν θυμάμαι αν ήταν ποινών. Ανέφερε ωστόσο σε συγκεντρωτική κατάσταση, ανάμεσα σε άλλα και την ...«συναναστροφή με κομμουνιστάς οπλίτας». Η χρονολογία ήταν το 1980, ούτε το '68, ούτε το '71. Η δημοκρατία γνώριζε ποιός ήταν κομμουνιστής και φρόντιζε να περνά καλά προφανώς, υπηρετώντας την πατρίδα του. Αναρωτήθηκα: Δεν είχαν καεί οι φάκελλοι; Δεν ήξερα για μετά το 80. Ίσως οι επόμενες σειρές να έμαθαν...

15 Νοε 2007

ΟΠΩΣ ΤΑ ΞΕΡΩ

Από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου γνωρίζω ό,τι μου είπε ο πατέρας μου. Ήταν μαθητής στη Συβιτανίδειο τότε (μαζί με τον Στέφανο Λουκά) και μπήκαν κι αυτοί στο Πολυτεχνείο όπου συμμετείχαν στις μαθητικές συνελεύσεις. Πολλοί λένε και θα λένε δυστυχώς περισσότεροι στο μέλλον ότι την περίοδο του Πολυτεχνείου η Χούντα είχε αρχίσει να δίνει ελευθερίες. Δεν υπήρχε η πίεση των πρώτων χρόνων, ο Μαρκεζίνης ήταν στην κυβέρνηση και είχε αρχίσει η φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος. Αυτό είναι γεγονός. Οι χουνταίοι μπορεί να μην έπεσαν από το Πολυτεχνείο, όμως αν δεν γινόταν, η Ελλάδα θα είχε ένα καθεστώς παρόμοιο με της Χιλής, με τον Παπαδόπουλο σαν τον Πινοσέτ και το ΚΚΕ παράνομο, όσο παράλογο κι αν ακούγεται αυτό. Αυτό έπρεπε να εμποδιστεί και η πρωτοπόρα νεολαία της εποχής το κατάφερε. Ο μουδιασμένος ελληνικός λαός επιτέλους αντέδρασε, αψηφώντας τα προτεταμένα όπλα. ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ είναι και σήμερα ζητούμενα. Η σημερινή πρωτοπορία, η νεολαία παλεύει για μόρφωση, δουλιά κι αξιοπρέπεια. Καιρός να ακολουθήσουν κι οι υπόλοιποι.

12 Νοε 2007

ΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΜΗΝ ΤΗΝ ΚΛΑΙΣ...

«Αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, μπορεί να 'ναι κι από αίμα.
Όλο το κόκκινο στις μέρες μας είναι αίμα,
μπορεί να 'ναι κι απ' το λιόγερμα, που χτυπάει στον απέναντι τοίχο.

Κάθε δείλι τα πράγματα κοκκινίζουν πριν σβήσουν
και ο θάνατος είναι πιο κοντά. Έξω απ' τα κάγκελα,
είναι οι φωνές των παιδιών, και το σφύριγμα του τρένου.

Τότε τα κελιά γίνονται πιο στενά
και πρέπει να σκεφτείς το φως σ' έναν κάμπο με στάχυα,
και το ψωμί στο τραπέζι των φτωχών
και τις μητέρες να χαμογελάνε στα παράθυρα,
για να βρεις λίγο χώρο να απλώσεις τα πόδια σου.

Κείνες τις ώρες, σφίγγεις το χέρι του συντρόφου σου,
γίνεται μια σιωπή γεμάτη δέντρα,
το τσιγάρο κομμένο στη μέση, γυρίζει από στόμα σε στόμα,
όπως ένα φανάρι που ψάχνει το δάσος, βρίσκουμε τη φλέβα
που φτάνει στην καρδιά της άνοιξης, χαμογελάμε,χαμογελάμε, χαμογελάμε...»
Γιάννης Ρίτσος

Συμπληρώθηκαν 17 χρόνια από το θάνατο του ποιητή της Ρωμιοσύνης. Ενός ποιητή που διώχτηκε για τις ιδέες του, γιατί τραγούδησε για το ψωμί και τη λευτεριά του φτωχού. Ενός ποιητή που αγνοείται σήμερα γιατί τάχα ανήκει σε άλλη εποχή. Σαν να άλλαξαν τα πράγματα. Σαν κάποιοι με ένα μαγικό ραβδί να διώξαν τη δυστυχία και τον πόνο στον κόσμο. Αφήστε τα αυτά! Ο Ρίτσος αγνοείται επιδεικτικά γιατί ήταν κομμουνιστής, γιατί, ακόμα χειρότερα, δεν άλλαξε τις ιδέες του κείνες τις δύσκολες τελευταίες του μέρες. Τον αγνοούν άραγε ή και τον πολεμούν; Συμβαίνει και αυτό και μάλιστα στην πόλη που τίμησε με το να ζήσει και να δημιουργήσει σ' αυτή, στο Καρλόβασι της Σάμου. Με απόφαση του τωρινού δημοτικού συμβουλίου αποφασίστηκε να μην γίνουν τα αποκαλυπήρια των προτομών του Ρίτσου και του Σαμιώτη λογοτέχνη και αγωνιστή Σεβαστάκη. Η δικαιολογία, γελοία: Δε θέλουν να γίνει η πλατεία ... νεκροταφείο, επειδή θα ζητηθεί να τοποθετηθούν και άλλες προτομές. Κρίμα. Κάνουν κακό στο Καρλόβασι, όχι στους νεκρούς. Ούτε ο Ρίτσος, ούτε κι ο Σεβαστάκης χρειάζονται προτομές όπως έγραψε η κόρη του Γιάννη Ρίτσου, Έρη.

Και τώρα θυμήθηκα την κηδεία του ποιητή στη Μονεμβάσια. Τυχαίνει να κατάγομαι από τη νότια Λακωνία από τα καμποχώρια της Σκάλας. Μεγάλη πλειοψηφία των Λακώνων , από αταβισμό, είναι βασιλόφρονες. Θυμάμαι όμως πολλούς χωρικούς που γνώριζα ότι ήταν βασιλικοί με ένα κόκκινο γαρούφαλλο να πηγαίνουν για να τιμήσουν τον μεγάλο συμπατριώτη τους. Το ίδιο κάναν και με το Νικηφόρο Βρεττάκο που γεννήθηκε στα Λεβέτσοβα (Κροκεές). Δε σκέφτηκαν τι ήταν ο Ρίτσος, αλλά ότι έγραψε και για το δικό τους το μόχθο, ότι η ίδια γη τους γέννησε και η ίδια θα τους αγκαλιάσει μια μέρα. Με λύπη θα δικαιολογούσα αν τον μισούσαν. Αλλά το κριτήριό τους, τελικά, ήταν καλύτερο από μερικών μορφωμένων. Οι χωρικοί της Λακωνίας ξέρουν πόσο επίκαιρο είναι το έργο του μεγάλου κομμουνιστή Ρίτσου.



08 Νοε 2007

ΤΣΟΥΖΕΙ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΠΡΟΒΑΛΟΥΜΕ

Η πλατεία ήταν γεμάτη κατά το τραγούδι. Οι άνθρωποι της εργασίας διεκδίκησαν τα κεκτημένα τους. Ήταν όλοι άνθρωποι μιας κατηγορίας. Της κατηγορίας που εμπνέεται από το "φωνάζω για το ψωμί των παιδιών μου, αλλά και για το ψωμί των παιδιών όλου του κόσμου". Συμπτωματικά αυτοί οι άνθρωποι ανήκουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία στο ΚΚΕ.

Η πλουτοκρατία ένοιωσε τη δύναμη του εργάτη, γι' αυτό και δεν προβλήθηκε το χτεσινό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ που κατέληξε στη βουλή. Δεν προβλήθηκε διότι η επικαιρότητα επέβαλε προβολή της αστυνομικής εισβολής στα Ζωνιανά Μυλοποτάμου. Και ενώ "κτηνοτρόφος" έχει 5 εκατομμύρια ευρώ σε ένα μόνο λογαριασμό στο Ναύπλιο οι συνάδελφοί του πετούσαν το μόχθο τους έξω από τη νομαρχία.

Γιατί να δείξουμε τον εργάτη να διαμαρτύρεται, να ξεκολλάει από τη λογική του ωχαδερφισμού και να απαιτεί το δίκιο του; Γιατί τα ΜΜΕ ελέγχονται από ανθρώπους που διαφημίζονται σ' αυτά, ελέγχονται από εργοδότες που διεκδικούν κι αυτοί με τη σειρά τους περισσότερα κέρδη θεωρώντας ότι το να ρίχνουν τον εργαζόμενο είναι ο πιο ασφαλής δρόμος για εύκολη κερδοφορία. Ωστόσο υπάρχουν άνθρωποι που αντιστέκονται, που σ' αυτό το δρόμο στήνουν οδοφράγματα. Τέτοιο οδόφραγμα ήταν και τα χτεσινά συλλαλητήρια. Τα ταξικά σωματεία οργανώνουν τον αγώνα και χτες ήταν ένα απλό βήμα. Στις 12 του Δεκέμβρη έχουμε πανελλαδική απεργία και συλλαλητήρια. Δε ζητάμε πίσω τα κεκτημένα, που ήταν τακτικές παραχωρήσεις της πλουτοκρατίας. Ζητάμε περισσότερα και είτε το θέλουν είτε όχι θα δοθούν.

Είμαι προσωπικά περήφανος που το σωματείο του οποίου είμαι μέλος στηρίζει το ΠΑΜΕ. Η επιλογή των συναδέλφων μου δικαιώνεται μέρα με τη μέρα. Χρόνια πολλά σ' όσους γιορτάζουν σήμερα και ραντεβού στις 12 του Δεκέμβρη.


04 Νοε 2007

ΓΚΟΥΡΜΕ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

Τι ωραία που είναι η Πράγα το καλοκαίρι! Και μιλώντας για καλοκαίρι εννοούμε την ανατροπή του σοσιαλιστικού καθεστώτος.Δεν το είπα εγώ, ο κ. Μαμαλάκης το είπε στην εκπομπή του στο μέγκα. Η κακιά Τσεχοσλοβακία διαλύθηκε για να ενταχθεί στην καλή ΕΕ, η Σκόντα φτιάχνει καλά αυτοκίνητα με τη βοήθεια της βολκσβάγκεν και όλοι περνούν καλά.

Βάλαμε και βάσεις και μας ήρθαν οι Τζώνηδες. Μπήκαμε και στο ΝΑΤΟ, Δε θα χρειάζονται πλέον δικαιολογητικά για την έκδοση βίζας για ΗΠΑ. Και μεις τι δώσαμε; Μόνο κάποιες εκτάσεις για την αντιπυραυλική ασπίδα. (Φοβερό deal;) Στείλαμε και στρατιώτες στο Ιράκ και το Αφγανιστάν για να ζήσουν και κει την άνοιξη.

Θα κάνουμε παράνομη την Κομμουνιστική Ένωση Νεολαίας γιατί πολύ μας κουνιούνται οι αλήτες. Εμείς εδώ κύριε έχουμε καλοκαίρι δε θέλουμε χειμώνα πώς να το κάνουμε.

Αποκτήσαμε , τέλος, τουριστικό ρεύμα.Α. όλα κι όλα εδώ δουλέψαμε καλά. Φέραμε και τον κυρ Ηλία να μας προωθήσει. Τα Χριστούγεννα θα κονομήσουμε από τους Έλληνες. Τι είπατε; Δε δίνουν πια διακοποδάνεια στους Έλληνες; Αχά! Γι' αυτό μας ήρθε αυτός ο χοντρός κι έλεγε τόσες μαλακίες...