ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ

Είδα τμήματα καταδρομών να τραγουδούν στην παρέλαση τη "Μακεδονία" και μου έκανε εντύπωση η αμφίεση ορισμένων στρατιωτών. Πέρα από το αμερικάνικο καπελάκι, μερικοί φορούσαν παραλλαγή ερήμου. Και ερωτώ: Έχει η Ελλάδα έρημο; Είχα την εντύπωση ότι είμαι καλός στη γεωγραφία, όπως και ότι αποστολή του στρατού είναι η υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας. Έχει αλλάξει κάτι;

ΤΟ ΜΕΤΑΞΙΚΟ ΟΧΙ

Και ενώ το ζήτημα των μαθητικών παρελάσεων καλά κρατεί, υπάρχουν ακόμη φωνές που στο όνομα της ιστορικής αλήθειας μιλούν περί ανδρείας του Μεταξά απέναντι στους ιταλούς φασίστες.
Ο ελληνικός λαός λένε ότι δε θα μπορούσε να αμυνθεί απέναντι στον ιταλικό φασισμό αν δεν είχε για ηγέτη του τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία το Μεταξά.
Μπορούσε ο Μεταξάς να επιτρέψει την κατάληψη όποιων εδαφών ήθελαν οι Ιταλοί; Μια τέτοια ενέργεια εκ μέρους των Ιταλών δεν είναι σαν τον τορπιλισμό της "ΕΛΛΗΣ" που τον απέκρυψαν μέχρι την 28η του Οχτώβρη. Αν δεχόταν το καθεστώς του θα κατέρρεε από τη λαϊκή αγανάκτηση. Πραγματικά η μεταξική απροθυμία φανερώνεται από την ηττοπάθεια που επικρατούσε. Τα σχέδια προέβλεπαν άμυνα στα Γιάννενα και υποχώρηση. Η θέληση του λαού όμως για ανεξαρτησία τους χαλάσαν τα σχέδια.
Αυτή τη θέληση για ανεξαρτησία φανερώνει το γιγάντωμα του ΕΑΜ γνήσιου τέκνου του λαού μας και αυτή τη θέληση τη γνώριζε καλά ο Μεταξάς. Για την ιστορία δεν είπε το ιστορικό "ΟΧΙ" αλλά το "τότε θα έχουμε πόλεμο" που δείχνει λύπη που ο ιδεολογικός του σύμμαχος επιτίθεται στη χώρα του. Άντε, χρόνια πολλά Έλληνες και η μεγαλύτερη τιμή για τους ήρωες είναι η γνώση των κατορθωμάτων τους.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥΣ;

Κατά καιρούς έχουν βγει πολλοί απίθανοι που καταθέτουν προτάσεις, εκθέσεις, θέσεις για τη λύση του, υπαρκτού είναι αλήθεια, ασφαλιστικού ζητήματος. Όλοι αυτοί φιλοδοξούν να το λύσουν και μερικές φορές αμοίβονται γι΄ αυτή τους την εργασία. Όλοι τους χωρίς εξαιρέσεις μιλούν για ρεαλισμό και παραχωρήσεις για να καταλήξουν στη σωτηρία του ασφαλιστικού συστήματος χάριν των εργαζομένων. Και όλοι τους προτείνουν "ευέλικτες" λύσεις υπέρ των εργοδοτών. Στον αντίποδα, οι ταξικές διεκδικήσεις του ΠΑΜΕ για μισθούς που θα έκαναν τον Γκαργκάνα να ερυθριά από θυμό (θυμίζω κατώτερο μισθό 1400 € και σύνταξη 1120€). Η απάντηση καθώς φαίνεται πληρωμένη (συχνά από το κράτος): Είναι παράλογες οι απαιτήσεις σας. Ας δούμε όμως τι προτείνει το ΚΚΕ, ως προϋποθέσεις για τη λύση του ασφαλιστικού:

• Επιστροφή κλεμμένων από το 1951 και μετά
• Επιστροφή παρακράτησης 2 δις € του 1992
• Είσπραξη εισφορών που δεν πληρώθηκαν (μόνο φέτος 4 δις €)
• Είσπραξη οφειλής του κράτους προς ταμεία 8 δις € και ιδιωτών 7,5 δις €
• Αύξηση φορολογίας ΑΕ και ΕΠΕ
• Καταβολή κρατικών εισφορών στον κλάδο υγείας
• Αύξηση εργοδοτικών εισφορών
• Κατάργηση ελαστικών μορφών απασχόλησης

Αυτές είναι συμπυκνωμένες οι προτάσεις του ΚΚΕ. Εσείς τι "βαθμό" ρεαλισμού θα βάζατε σε αυτές; Αν εφαρμόζονταν όλα αυτά η μέση σύνταξη του ΙΚΑ θα υπερδιπλασιάζονταν με μεγάλη άνεση οπότε το αίτημα του εργαζόμενου για 1120 € κατώτερη σύνταξη θα μπορούσε να ικανοποιηθεί. Δεν ικανοποιείται όμως γιατί τα δυο μεγάλα κόμματα είναι δέσμια των συμφερόντων του κεφαλαίου.
Μιλούνε για κοινωνικό κράτος και δίκαιη κοινωνία χωρίς να μας λένε τι ακριβώς περιέχεται σ' αυτές τις μεγάλες έννοιες. Η μέχρι τώρα πολιτική τους δραστηριότητα προδίνει ότι μάλλον περί κενών γραμμάτων πρόκειται. Με συνθήματα δεν κυβερνάται ο τόπος, ας το πάρουν χαμπάρι.

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ διεκδικήσεις

Και ενώ οι «ρεαλιστές» πάνε σε διάλογο με την κυβέρνηση υπάρχουν μερικοί «αιθεροβάμμονες» που εγείρουν «παράλογες» απαιτήσεις. (προσωπικά απορώ πώς μπορεί να θεωρηθεί συνδικαλιστής κάποιος που είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμος να απεμπολίσει κεκτημένα δεκαετιών, μήπως για μια... χούφτα δολλάρια;)

Ας δούμε όμως τι διεκδικούν αυτοί οι «κολλημένοι»

παλεύουν για δημόσια υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση για όλους.

Διεκδικούν:

- Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ.

- Αποκλειστικά Δημόσια – Δωρεάν Υγεία – Πρόνοια – Κατάργηση της ιδιωτικής – επιχειρηματικής δραστηριότητας. Κατάργηση της εισφοράς των εργαζομένων για τον κλάδο Υγείας.

- Πλήρη – σταθερή εργασία.

- Αύξηση της χρηματοδότησης των ταμείων από το κράτος και την εργοδοσία – καταβολή του συνόλου των ποσών που οφείλουν.

- Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ. Σύνταξη στο 80% του τελευταίου μισθού. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ.

- Σύνταξη στα 55 χρόνια για τις γυναίκες και στα 60 για τους άνδρες – 50 και 55 χρόνια για τα Βαρέα – Ανθυγιεινά (ΒΑΕ) – Υπεράσπιση, διεύρυνση των ΒΑΕ, ουσιαστικά μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας.

- Κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 4.050 ημέρες εργασίας.

- Συνταξιοδότηση ανεξαρτήτως ηλικίας στα 30 χρόνια ή 9.000 ημέρες εργασίας.

Εγώ προσωπικά κόλλησα στα 1400 € κατώτερο μισθό κι αυτό γιατί τον προηγούμενο μήνα πήρα 609 € συνεπώς μιλάμε για υπερδιπλασιασμό των αποδοχών μου. Ας πούμε ότι είμαι ρεαλιστής και όχι αιθεροβάμμων:Είναι δυνατόν να αντέξει η εργοδοσία την πληρωμή μισθών αυτο΄΄υ του επιπέδου; Η εταιρεία που εργάζομαι είναι πολυεθνική και υπάρχει περίπτωση να κλείσει. Η απάντηση στο ερώτημά μου είναι ότι η εταιρεία βγάζει πολλά περισσότερα από την εργασία μου και δε θα μπει μέσα. Στη δική μου περίπτωση μιλάμε για κολοσσό του λιανεμπορίου που δεν την ενδιαφέρουν τα φτηνά μεροκάματα αλλά η ελληνική αγορά.

Όσες επιχειρήσεις ήταν να την «κάνουν» από την Ελλάδα, το έπραξαν κι αυτό γιατί, ως γνωστόν, το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Όσες επιχειρήσεις επενδύουν στην Ελλάδα το κάνουν για την ελληνική αγορά. φαντάζομαι ότι δεν έκλεισαν τα πράκτικερ πχ σε κάποια χώρα για να έρθουν στην Ελλάδα των χαμηλών μισθών.

Αυτά ως προς τους μισθούς. Θα ταλαιπωρηθούν λίγο οι εργοδότες αλλά θα συνεχίζουν να εισπράτουν υπεραξίες.

Ας πάμε στις συντάξεις που τα αιτήματα του ΠΑΜΕ θεωρούνται ακόμη πιο ανεδαφικά. Σ'αυτήν την περίπτωση βασική πεοϋπόθεση είναι να επιστραφούν τα κλεμμένα και να δοθούν τα οφειλόμενα στα ταμεία. Είναι παράλογο αυτό το αίτημα; Είναι, στη λογική των αφειδώς παραχωρούμενων προνομίων στο κεφάλαιο. Είναι, στη λογική μιας χώρας-επιχειρηματικός παράδεισος. Στη λογική των κομμάτων που εσύ εργαζόμενε στήριζες. Η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ συμμετέχουν στο διάλογο για το ασφαλιστικό. Είναι οι παρατάξεις των δυο κομμάτων που σε προδίδουν, που σε θέλουν υπάκουο και κακομοίρη για να σου δίνει κανένα ψίχουλο στο τέλος μιας κυβερνητικής θητείας. Ήρθε η ώρα να τους πετάξεις κατάμουτρα τις εκθέσεις τους για το ασφαλιστικό.

...Με αγάπη...

"Mε αγάπη" η Μαρί Κυριακού και ο ΑΝΤ1 µας καλούν φέτος να δώσουµε αγάπη. Σκοπός τους είναι να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώµη παροτρύνοντάς µας όλους να µη µείνουµε απλοί θεατές στα µικρά και µεγάλα προβλήµατα της κοινωνίας, αλλά να δράσουµε "Με αγάπη". Να στρέψουµε το βλέµµα µας στον συνάνθρωπο, στα παιδιά που µας έχουν ανάγκη, στο περιβάλλον, στον κόσµο και την κοινωνία γύρω µας.

Με επίκεντρο τη δύναµη, τη θέληση, και την αισιοδοξία για ένα καλύτερο αύριο, η Μαρί Κυριακού µέσα από ένα διαφορετικό, καθηµερινό πεντάλεπτο κοινωνικό µήνυµα προσφοράς, µας γνωρίζει δράσεις και ανθρώπους δυνατούς που τολµούν να αλλάξουν αυτό που δόθηκε σαν δεδοµένο. Μας θυµίζει ότι δεν είµαστε µόνοι. Μας θυµίζει ότι, αν σταµατήσουµε αυτό που κάνουµε για πέντε λεπτά, θα ακούσουµε µία καρδιά που χτυπά δίπλα µας.

Μία καρδιά που αξίζει να ακουστεί.

Αυτά μας λέει η τηλεόραση του ΑΝΤ1 για την εκπομπή της κυρίας Κυριακού (μπράβο ο Μηνάς!) "με αγάπη". Η εκπομπή θα προβληθεί αύριο και για να είμαι πιο αντικειμενικός θα την παρακολουθήσω. Υποπτεύομαι όμως ότι η κ. Κυριακού θα μας παρουσιάσει ένα μικρό "γίνε μαζί μου παιδί", δηλαδή έναν τηλεμαραθώνιο όπου οι αστοί κυνηγημένοι από τις τύψεις τους θα δίνουν τον οβολό τους. Η κ. Κυριακού καλούσε τους καταπιεζόμενους να δώσουν το υστέρημά τους για να πουλάνε μούρη οι καταπιεστές.

Εμένα προσωπικά μου φαίνεται ότι οι κυρίες Κυριακού και Βαρδινογιάννη επιδίδονται σε έναν ανταγωνισμό φιλανθρωπίας, κενό περιεχομένου, μιας και τα καβούρια στις τσέπες των συζύγων τους έχουν ηλεκτροφόρες δαγκάνες.

Αλλά μήπως είμαι κομπλεξικός; Μήπως η κ. Κυριακού έχει όντως καλές προθέσεις; Δεν αμφιβάλλω. Αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι μια γυναίκα εκτός ελληνικής πραγματικότητας, σε αντίθεση με το σύζυγό της.

Εγώ θα τη γράψω, θα την παρακαλουθήσω και ακολουθεί συνέχεια...

Η συμμαχία των "προθύμων"για το ασφαλιστικό

Αμέσως μετά τις εκλογές και ενώ στο ΠΑΣΟΚ ακόμη ψάχνονται, η κυβέρνηση δίνει τη λύση στο ασφαλιστικό. Δουλειά μέχρι τα εβδομήντα, μείωση συντάξεων είναι ο κύριος στόχος της. Ό,τι πρότεινε κατά καιρούς το κεφάλαιο πρέπει να εφαρμοστεί κατά γράμμα.

Πώς θα περάσει, πώς θα περάσει; Αυτό βασάνιζε τους εγκεφάλους της επιτροπής των σοφών για το ασφαλιστικό. "Μην ανησυχείτε παίδες, δεν είναι δική σας δουλειά", τους είπαν οι κυβερνητικοί. Τα τσακάλια τους βρήκαν τη λύση."Διάλογος με τις παραγωγικές δυνάμεις". Ο εργάτης θα κάτσει στο ίδιο τραπέζι με τον βιομήχανο και θα τα βρούνε. Βέβαια ο εργάτης πρέπει να καταλάβει πως για το καλό του πρέπει να δουλέψει στη ζωή του παραπάνω (πώς θα προκόψει αλλιώς;) για να πάρει σύνταξη. Την όποια σύνταξη, άλλωστε μέχρι τότε ποιός ζει ποιός πεθαίνει.
Για να γίνει λοιπόν διάλογος για το ασφαλιστικό πρέπει να συμμετέχει η ΓΣΣΕ, την πλειοψηφία της οποίας έχουν η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ. Η ΔΑΚΕ είναι δικοί μας, τους κάνουμε ζάφτι. Η ΠΑΣΚΕ; Λες να αρχίσουν τίποτε αντιπολιτευτικά και να μας κάνουν ζημιά; Την απάντηση δίνει ένας από τους εργοδότες: Να είμαστε σοβαροί μάγκες, τα παιδιά είναι εντάξει και θα έρθουν στο διάλογο, να πείτε στο κέτερινγκ να έχει αστακομακαρονάδα και μυδοπίλαφο για να πάρουν ενέργεια, τόσες ώρες θα μιλάμε (για γκόμενες, ποδόσφαιρο, αρχηγία στο ΠΑΣΟΚ)
Κάποιος ρώτησε αν θα έρθει το ΠΑΜΕ στο διάλογο και τον μουτζώσαν ομαδικά. "Ρε παιδιά λέμε και καμιά μ,,,,ία να περάσει η ώρα".
Τα συμπεράσματα δικά σας. Τα όποια αποτελέσματα του διαλόγου θα είναι αποτελέσματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Είτε θα συμφωνείτε, είτε θα διαφωνείτε. Ξέρουμε όμως εκ των προτέρων τις προθέσεις της κυβέρνησης, ξέρουμε τι θα κάνει η ηγεσία της ΓΣΣΕ (θα δεχτεί όπως δέχτηκε και τα 77 σέντσια) ξέρουμε τις θέσεις του ΠΑΜΕ (no pasaran!)
Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων δε θέλει να εφαρμοστεί η έκθεση Αναλυτή, έστω και "βελτιωμένη". Δε θέλει να παραχωρήσει κεκτημένα δεκαετιών. Υπάρχει τρόπος να μην περάσουν οι θέσεις της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό; Υπάρχει κι ας μη συμφωνείτε με το ΚΚΕ, υπάρχει η λαϊκή συμμαχία, υπάρχει το ΠΑΜΕ. Στις 7 του Νοέμβρη, στις 18.00 στην πλ. Δημαρχείου λέμε τη γνώμη μας για το "διάλογο". ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ...

Η Κοκκινιά (τελικά) έχει δήμαρχο αγωνιστή

Ο σημερινός Κυριακάτικος "Ρ" δημοσιεύει συνέντευξη του δήμαρχου Νίκαιας σ. Στέλιου Μπενετάτου σχετικά με τη μονιμοποίηση 175 συμβασιούχων που εργάζονταν σε δημοτική επιχείρηση που έκλεισε. Σημειώνεται πως αντίστοιχη απόφαση έλαβε και ο ελεγχόμενος από το ΚΚΕ δήμος Πολίχνης στη Θεσσαλονίκη όπου επαναπροσλήφθηκαν όλοι οι εργαζόμενοι καθηγητές στο Δημοτικό Ωδείο. Το σκεπτικό είναι απλό: σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους. Έτσι επιβεβαιωνόμαστε όταν λέγαμε ότι δεν έχουν σημασία τα "λαμπερά πρόσωπα" με τις ενδεχόμενες καλές προθέσεις, αλλά οι παρατάξεις εκείνες που ακολουθούν φιλολαϊκή πολιτική.
Το 2003 η δημοτική αρχή της Κοκκινιάς παρέλαβε από τους απερχόμενους του ΠΑΣΟΚ τεράστια οικονομικά προβλήματα για τα οποία πάλεψε και παλεύει. Η απερχόμενη δημοτική αρχή κινδυνολογούσε: "Μπενετάτος σημαίνει απολύσεις". Κάποιοι πρόσφατα υποκίνησαν απεργία στην υπηρεσία καθαριότητας του δήμου , ενώ κανένας εργάτης δεν απολύθηκε και ο δήμος δε χρώσταγε δεδουλευμένα. Ενώ όμοροι δήμοι, ελεγχόμενοι από ΠΑΣΟΚ, στέλνουν εξώδικα στους εργαζόμενους, οι εργαζόμενοι στο Δήμο Νίκαιας απολαμβάνουν τη σταθερότητα. Σημειωτέον ότι από τους 175 εργαζομένους που μονιμοποιήθηκαν, οι 40 είναι άτομα με αναπηρία. Επίσης είναι δεδηλωμένη η στάση της δημοτικής αρχής να μην εκμεταλλευτεί προγράμματα τύπου stage χωρίς κοινωνική ασφάλιση και πλήρη απασχόληση. Να επισημανθεί ότι πολλά από αυτά τα προγράμματα είναι επιδοτούμενα.
Η μισθοδοσία στο Δ. Νίκαιας καλύπτεται με 600000 ευρώ μηνιαίως και κατά δήλωση του σ. Μπενετάτου δε θα μετακυλιστεί το κόστος της στα δημοτικά τέλη.

Το δικό μου σχόλιο είναι πως ο μαχητικός δήμαρχος Στέλιος Μπενετάτος αποτελεί πράγματι πρότυπο Δημάρχου. Είναι συνεπής στις υποσχέσεις του και πιστός στην ιδεολογία μας. Στην Κοκκινιά υπάρχουν λαϊκά συμβούλια, θεσμός όχι συνηθισμένος στην τοπική αυτοδιοίκηση, οι κάτοικοι της Κοκκινιάς μιλάνε απευθείας στο Δήμαρχο, έχουμε τα χαμηλότερα τροφεία στους παιδικούς σταθμούς τα οποία δεν αυξήθηκαν. Τα λεφτά δεν πάνε σε έργα βιτρίνας τελικά, αλλά σε έργα ουσίας όπως η ανακαίνιση του μουσείου Εθνικής Αντίστασης στη μάντρα του Μπλόκου.
Όλα αυτά αποδείχνουν ότι ο σ. Μπενετάτος δεν είναι ο "χαρισματικός" δήμαρχος. Ο άνθρωπος απλά ακολουθεί πολιτικές που υποβάλλονται από την ανάγκη αλλά και την ιδεολογία που ένας συνεπής κομμουνιστής ακολουθεί. Όπως στη Νίκαια, έτσι και στην Πολίχνη και όπου το ΚΚΕ στήριξε αγωνιστικούς συνδυασμούς που κέρδισαν τη δημοτική αρχή εφαρμόζεται το φιλολαϊκό πρόγραμμα του ΚΚΕ για την ΤΑ.
Και κάτι για το τέλος, πάλι από τον "Κυριακάτικο Ριζοσπάστη", στο ίδιο θέμα: Καλά βρε "άλλη αριστερά" (ΣΥΝ),τελικά εφαρμόζεις το πρόγραμμά σου για τη "γεννιά των 500€": Κρατάνε στην αβεβαιότητα 50 εργαζομένους ορισμένου χρόνου του ελεγχόμενου από αυτούς Δήμου Καισαριανής (αχ Καισαριανή πώς κατάντησες!) σε δημοτική επιχείρηση που θα κλείσει. Με άλλα λόγια τους δίνουν τη μοναδική ευκαιρία να βγουν στην αγορά εργφασίας και να βρουν μια καλύτερη δουλιά. Τελικά δεν παίζεστε!

Για την σ. Αλέκα Παπαρήγα

Μεγάλωσα στου Γκύζη και όταν ήμουν περίπου 13 χρονών δοκίμσα την έκπληξη να δω την Αλέκα Παπαρήγα να πηγαίνει στο σούπερμάρκετ και στη λαϊκή. Η Αλέκα ήταν ήδη ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και είχε καταφέρει να ανατρέψει την ανορθογραφία της βουλής όπου ο ΣΥΝ της Δαμανάκη είχε περισσότερους βουλευτές από το ΚΚΕ. Ήταν η πρώτη της εκλογική επιτυχία.Την ξαναείδα πολλές φορές, μας αντιχαιρετούσε χωρίς ίχνος σνομπισμού, ήμασταν γείτονές της και όχι ενοχλητικοί. Δεν ξέρω αν είχε αυτοκίνητο, πάντως συχνά έβλεπα το σύζυγό της τον αξέχαστο Θανάση Παπαρήγα να διασχίζει το Π. Άρεως για να πάει στη Βικτώρια να πάρει το τρένο.Με άλλα λόγια ήταν συνεπείς και οι δύο με τις απόψεις τους.
Ήταν αυτή η σταθερή και ακλόνητη γραμμή που ακολούθησε η Αλέκα που έπεισε τον παππού μου Λάκωνα και βασιλόφρονα να ψηφίσει το ΚΚΕ και όχι μόνο να το ψηφίσει αλλά να προπαγανδίζει τις θέσεις του. Βλέπετε στη ζωή του δεν απόχτησε παρά 4 στρέμματα γης που πρωτοπορώντας εκχέρσωσε δείχνοντας το δρόμο στους ακτήμονες συγχωριανούς του. Η Αλέκα πάλευε για την υπεράσπιση του σοσιαλιστικού ιδεώδους τη στιγμή που παλιοί σύντροφοι λοξοκοιτούσαν το "τέλος της ιστορίας". Με σθένος προστάτεψε το ΚΚΕ από κεντροαριστερές στροφές, διαφύλαξε την αποστολή του Κόμματος. Όλες της τις δυνάμεις τις έδωσε για τον αγώνα μας.
Σήμερα η Αλέκα ,η γενική γραμματέας μας, δικαιώνεται. Το Κόμμα ανέβασε τα ποσοστά του και τραυμάτισε το δίπολο. Μας κάλεσε να το χαρούμε, μονάχα για λίγο και να περάσουμε στον αγώνα με περισσότερη πίστη ότι η ανατροπή είναι εφικτή. Η πρώτη γυναίκα ηγέτιδα των κομμουνιστών στην Ελλάδα κράτησε αντρίκια στις φωνές για συνεργασία με τον ταξικό εχθρό, για νερό στο κρασί μας.
Εμείς τον οίνο τον πίνουμε άκρατο και στο χρώμα του αίματος των συντρόφων μας. Στην υγειά μας συντρόφισσες και σύντροφοι και πάντα νίκες για το λαϊκό κίνημα.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Μοιάζει με ανέκδοτο και είναι. Μετά από οχτώ χρόνια σκληρής μονεταριστικής πολιτικής Σημίτη, μετά τις αλλεπάλληλες ήττες του Γ. Παπανδρέου, το ΠΑΣΟΚ αναζητά την "ψυχή" του μέσα από την αριστερή στροφή. Γίνεται; Η απάντηση βρίσκεται στο πώς εννοούν την αριστερά στη Χ. Τρικούπη. Μια αριστερά με παραχωρήσεις στα λαϊκά στρώματα, τόσες όσες να φαίνεται ότι έχουν διαφορά με τη ΝΔ. Μια αριστερά με πόρσε και βίλες, με γάμους στο φορ σήζονς, με κοινωνική άνοδο και ένταξη των στελεχών στους μεγαλοαστούς.
Και οι τρεις κύριοι διεκδικητές της αρχηγίας μπορούν να εγγυηθούν μια τέτοια αριστερή στροφή. Ενδεχόμενα να νικήσουν και στις επόμενες εκλογές. Όλοι τους όμως έχουν δοκιμαστεί και έχουν αποδείξει το πόσο στενά συνδεδεμένοι στο καπιταλιστικό άρμα είναι. Συνεπώς η εργατική τάξη δεν έχει να κερδίσει τίποτα από το ΠΑΣΟΚ, παρά μόνο νέες αλυσίδες και εγκλωβισμό στη λογική της χαμένης ψήφου.
Η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ διαθέτει λαϊκή βάση που αποτελείται από μικρομεσαίους που δεν αργεί η ώρα της ριζοσπαστικοποίησής τους. Είναι πλέον του βέβαιου πως αυτά τα λαϊκά στρώματα θα απεγκλωβιστούν για να δημιουργηθεί μια νέα ισχυρή αντιπολίτευση. Μια αντιπολίτευση με προοπτική τη λαϊκή εξουσία. Αυτή των κομμουνιστών...