ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕΣ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΣΠΙΤΙ...

Σε σένα μιλάω. Που καθημερινά ζεις με την αγωνία της οικοδομής που «σηκώνεις», που στερήθηκες ή δεν στερήθηκες χαρές γι'αυτό το σπίτι, που πηγαίνεις στην οικοδομή κάθε τρεις και λίγο για να επιβλέπεις την πορεία των εργασιών, που κλαίγεσαι για τους εργάτες που είναι τεμπέληδες και πίνουν μπύρες. Σε σένα που 90 τετραγωνικά είναι όλη σου η ζωή, σε σένα που «αν δεν χτίσεις σπίτι κι αν δεν παντρέψεις κόρη δεν ξέρεις τι πάει να πει ζωή». Σε παρακαλώ, την επόμενη φορά που θα πας στην οικοδομή κοίτα καλά τις σκαλωσιές και πες μου: Θα ανέβαινες επάνω σε μονό μαδέρι κάνοντας τον ακροβάτη για ένα ξερό, φτωχό μεροκάματο; Συγνώμη, ξέχασα ότι έχεις υψοφοβία, αν και αγόρασες το διαμέρισμα του πέμπτου. Να ξέρεις μόνο όταν ο εργολάβος θα σου δώσει το κλειδί στο χέρι, ότι το σπατουλάρισμα στο μπαλκόνι σου καθυστέρησε γιατί τα δυο παιδιά από την Αίγυπτο που το έκαναν έπαθαν ένα ατύχημα. Συμβαίνουν αυτά...
Και το λέω περισσότερο σε σένα που θα μείνεις στον πέμπτο όροφο της πολυκατοικίας στην οδό Κωνσταντινουπόλεως 81 στο Κερατσίνι. Να σκέφτεσαι τι έγινε όταν θα έχεις «πιάτο» τη θάλασσα και θα βλέπεις μέχρι την Αίγινα.
Η κατασκευή ήταν πρόχειρη και τα παιδιά βρεθήκαν στο κενό. Πιέστηκαν για να ανέβουν αυτού κι αυτός που τους πίεσε δεν προσήχθη. Όλοι οι υπεύθυνοι ήταν παρόντες στο συμβάν αλλά την κοπάνησαν. Πού να μπλέκουν...