Όχι δεν είναι από το Πολυτεχνείο, αλλά από το στρατό. Πριν πάρω φύσημα για Αυλώνα ήμουν νεοσύλλεκτος στο ΚΕΕΜ στη Σπάρτη όπου καθάριζα ένα παλιό τολ. Εκεί βρήκα ένα βιβλίο που δεν θυμάμαι αν ήταν ποινών. Ανέφερε ωστόσο σε συγκεντρωτική κατάσταση, ανάμεσα σε άλλα και την ...«συναναστροφή με κομμουνιστάς οπλίτας». Η χρονολογία ήταν το 1980, ούτε το '68, ούτε το '71. Η δημοκρατία γνώριζε ποιός ήταν κομμουνιστής και φρόντιζε να περνά καλά προφανώς, υπηρετώντας την πατρίδα του. Αναρωτήθηκα: Δεν είχαν καεί οι φάκελλοι; Δεν ήξερα για μετά το 80. Ίσως οι επόμενες σειρές να έμαθαν...
Όχι δεν αλλάζω ρε.
Σε κάθε λαϊκό υπολογιστή
Η κόκκινη. Γιατί έτσι μας γουστάρει.
Ταξικά μπλογκ. Όχι παίζουμε.
Το βασίλειο της πανανθρώπινης φιλίας
Σχετικά με μένα
- αριστερό εξτρέμ
- "...Το τσιγάρο κομμένο στη μέση γυρίζει από στόμα σε στόμα..." Γιάννης Ρίτσος
επαναστατικα ιστολογια
- 5ο Σύνταγμα ΔΣ / Γενικό Αρχηγείο
- akamas
- Eρυθρές Μουσικές Ταξιαρχίες / Γρ. Παραγγελιών σπέσιαλ
- Kόκκινη γραμμή
- Έλλιοτ Αφάνας
- Αθλιότητες
- Ανα-ντροπή
- Αντικούρκουλος - Ο φίλος του Λαού
- ΕΛΔ
- Ερυθρός (ΝΚΔ)
- Κοκκινιώτης
- Κροτκάγια
- Μέρες Επανάστασης
- Μαρία πήρες τ' όπλο μου;
- Ο σχιζοφρενής οικοδόμος με το καδρόνι
- Παρτιζάνα
- Πολιτικοαθλητική
- Ράδιο Κολλεκτίβα
- Ρίζομπρέικερ
- Ρόσεαν
- Το ιστολόγιο του έξαποδώ
- Τραβέρσο
- Χορεύοντας με τους αμετανόητους
15 σχόλια:
Εκεί αρχές των '80's δεν είχαν βγει κάτι "κωμωδίες" (οι στρατιωτίνες π.χ.) που και καλά έμπαιναν πράκτορες της kgb (Λυγίζος :))) )και παρακολουθούσαν τα ελληνικά στρατόπεδα.
Όσο για τους φακέλου...πριν καμια δεκαετία ένας αναρχικός που είχε προσαχθεί στην ΓΑΔΑ και τον παράτησαν κάποια δόση, μπήκε σε ένα δωμάτιο και βρήκε έναν πανικό ντοσιέ που γράφανε ΚΚΕ. Ήταν οι καμμένοι φάκελοι που μάλλον αναστήθηκαν από τις στάχτες του, σαν τον Φοίνικα (της χούντας).
ΣΕΜιτζής κι εσύ? Ή σε αλλάξανε στην Αυλώνα?
Άσχετο... Γιατί αφήνεις μόνο εγγεγραμμένους στο blogspot να κάνουν σχόλιο? Οι υπόλοιποι στο πηγάδι κατουρήσαμε? :-) Εντάξει... Έχω ένα ξεχασμένο account, αλλά δεν θέλω να το χρησιμοποιώ.
Αααα... Να πω κι εγώ μια δική μου ιστοριούλα... 16 Νοέμβρη του 1998 στο Α'ΣΣ στην Κοζάνη... Ο στρατοπεδάρχης (ή δεν θυμάμαι πως αλλιώς λέγονταν) στην απογευματινή αναφορά φρουράς, μας κάνει κήρυγμα και μας λέει να προσέχουμε παραπάνω γιατί αυτή την μέρα μπορεί οι αναρχοκομμουνισταί να έρθουν να γράψουν στους τοίχους το στρατοπέδου... :-) Φυσικά οι αναρχικοί ήταν σχεδόν ανύπαρκτοι στην Κοζάνη κι εμείς δεν κάναμε τέτοια... Αυτός πάντως στον κόσμο του ήταν... :-)
Νομίζω ότι το διόρθωσα rocean που πρέπει να είμαστε κοντινή σειρά (εγώ 253). Ναι, Ερυθρέ, ο Λυγίζος έκανε τον υπερκατάσκοπο της Σοβιετικής Ένωση (πάντα στις ταινίες οι κομμουνισταί είναι άσχημοι κι οι υπερασπισται του «ελεύθερου κόσμου» γοητευτικοί) ΣΕΜιτζής αρχικά και μετάταξη τεθωρακισμένα και προφανώς κοντινή σειρά με σένα. Εγώ ένα αντικομμουνιστικό παραλήρημα θυμάμαι από έναν ίλαρχο (εκ ΣΜΥ) που μας έλεγε ότι μαυροσκούφηδες γίνονταν τα παιδιά αυτών που πολέμησαν τους κομμουνιστοσυμμορίτες. Τρεις ήμασταν ΚΚέδες και μείναμε αμετάθετοι. Το ελάχιστο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι οι κομμουνιστές εκ των πραγμάτων δεν έχουν βύσμα. Αν και για φάκελλο νομίζω ότι ήμουν τότε πολύ μικρός γιατί μπήκα ως πρότακτος. Θα με ενδιέφερε αν κάποιος από μας γνώρισε διαφορετική αντιμετώπιση στο στρατό εξ'αιτίας της ιδεολογίας του.
Όντως, είμασταν πολύ κοντινή σειρά... Εγώ 249...
Εγώ ήταν να μπω με την 224, πήρα αναβολή για σπουδές και μπήκα ΣΕΜ (όλοι εδώ μαζωχτήκαμε;) και πρόλαβα να υπηρετήσω 3 μήνες πριν διαγνωστεί το πρόβλημα στο πόδι.
Όσο ήμουν στο κέντρο όπου δήλωσα άθεος και δεν έκρυβα Ριζοσπάστη κτλ δεν είχα κανένα απολύτως πρόβλημα από αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, ούτε από συναδέλφους. Στη μονάδα, στη Σάμο (μετατάχτηκα στο Ταχυδρομικό, λόγω Ι4 για άλλο πρόβλημα). Και εκεί κυριλέ. Μόνο ο παπάς με έσωσε στον Ταξίαρχο για αθεϊα, αλλά ο Ταξίαρχος τον έγραψε. Μετά για 12-13 μήνες ήμουν στο 401. Ούτε εκεί είχα πρόβλημα. Ο Ρίζος ήταν κάθε μέρα παρόν, μέχρι και στρατιωτικοί γιατροί τον άνοιγαν ενίοτε. Σε μία από τις εισαγωγές μάλιστα οι φαντάροι άκουγαν 902. Γενικά δεν ασχολούνται πολύ πιά, πέραν εξαιρέσεων.
@Ερυθρός: Τελικά με ποια σειρά μπήκες? Κι εγώ κάπου στην 224 ήταν να μπω κανονικά και πήρα αναβολή.
Πάντως εγώ όταν είμουν Σπάρτη ήταν πολύ σφιχτά τα πράγματα με πάρα πολύ τρέξιμο και καψόνια. Ριζοσπάστη δεν δοκίμασα ποτέ να πάρω μαζί μου. Είμουν και νέος στην ΚΝΕ και δεν είχα εμπειρία για το τι πρέπει να κάνω... Από που να έπαιρνα κιόλας? Το ΚΨΜ δεν έφερνε. Και να έφερνε σπάνια μπορούσαμε να πάμε. Κι από έξω δεν μπορούσα να πάρω, γιατί όσο κάθισα ΚΕΕΜ μια φορά βγήκα με έξοδο μόνο. Και 2-3 48ωρες που παίρνανε όλοι αναγκαστικά βδομάδα παρά βδομάδα.
Στην μονάδα στην Κοζάνη δεν είχα πρόβλημα να κάνω οτιδήποτε... Αλλά κι εκεί έβγαινα πολύ σπάνια και ήταν και στου διαόλου την μάνα για να μπορώ να βρω Ριζοσπάστη. Το ΚΨΜ δεν έφερνε καμιά εφημερίδα και ούτε και πολλά άλλα πράγματα φυσικά. Η μονάδα ήταν σε στυλ φυλάκιου για να έχει τέτοια οργάνωση. 10-15 φαντάροι είμασταν όλοι κι όλοι. Οικογενειακή φάση... :-)
Nαι αλλά από ΚΨΜ η Σπάρτη δεν παίζονταν. Συν τοις άλλοις είχαμε και τα παγώνια για ομορφιά. Πες μου ότι είχες και την ανθυπολοχαγό; Η καρριέρα μου στις καμπάνες ξεκίνησε με αυτή...
Καλό το ΚΨΜ, αλλά τον πρώτο καιρό μόνο για αγγαρείες το βλέπαμε. Προς το τέλος είχαμε χαλαρώσει λίγο και μπορούσαμε να πάμε με την ησυχία μας.
Ναι νομίζω πως την θυμάμαι την ανθυπολοχαγό. Μία στρίγγλα! Ήταν στον άλλο λόχο νομίζω όμως.
Ωραία τα παγόνια, αλλά οι ευκάλυπτοι ήταν εφιάλτης. Πολύ μαδάνε οι άτιμοι. Είχαμε ξεσκιστεί στο καθάρισμα του στρατοπέδου από τις φλούδες τους. Μαζεύαμε, μαζεύαμε και συνέχεια ξαναγέμιζε. :-)
Μπήκα με 279 νομίζω, τεσπα με Δ΄ΕΣΟ 2002. Τα παγόνια υπήρχαν ακόμη, ο ρίζος καμιά φορά ερχόταν στο ΚΨΜ και γενικά ήταν χαλαρά. Είχα ακούσει ότι είχαν κάτσει αυτοκτονίες νωρίτερα και για αυτό ήταν ήρεμα, αλλά και για τον "Πετράκη" είχα ακούσει ότι ήταν της Σπάρτης και τελικά έπαιζε παντού.
Καλά, ο "πετράκης" κλασικός εδώ και δεκαετίες! :-)
Και μέσα σ' αυτό το ώραίο αυτοκτονικό κλίμα θα θυμάστε ασφαλώς και τις κάριες στους ευκάλυπτους.(Θυμηθείτε την «Πρέβεζα» του Καρυωτάκη) Και ένα ωραίο για τους καπνιστές (σαν και μένα): Σβήναμε τα τσιγάρα στην αρβύλα και τα βάζαμε σε σακουλάκι στην τσέπη μας. Επίσης είχαμε στρατοπεδάρχη μια φοβερή ψωνάρα (δηλώσεις στον ΕΛΛΑΔΑ TV, δεξιώσεις στη λέσχη κλπ)
Σε εμάς είχαν το άλλο σύστημα: Πατούσαμε τα τσιγάρα και τα βάζαμε στην τσέπη. Τί σακουλάκια και λουξουριές...
Και οι κάργιες παρούσες, αλλά τις είχα συνηθίσει από όταν σπούδαζα στα Γιάννενα.
ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ 11 ΜΗΝΕΣ Η ΓΣΕΕ μου «ΥΠΕΞΑΙΡΕΙ»ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ 17 ΧΡΟΝΩΝ
Τί γίνεται; πού είσαι;
Ανάρτηση Σχολίου